Συγγραφή- Σκηνοθεσία: Νικόλας Δροσάκης
Μουσική: Mohamad Fityan
Σκηνικά: Dafne Di Gregorio
Ερμηνεία: Ευγενία Λύτρα
Παραγωγή: Γενιά 20 ΑΜΚΕ
Διάρκεια: 55’
Τιμή εισιτηρίου: Κανονικό: 12 Μειωμένο: 10
Website: https://gen20.net/sumud
Κρατήσεις-Online Εισιτήρια: https://gen20.net/book
Τηλ: +306945031693
Email: info@gen20.net
Στη Σκηνή Μπρεχτ-2510 στην Αθήνα, έρχεται το θεατρικό έργο Sumud, με παραστάσεις όλο το Μάρτιο, κάθε Κυριακή- Δευτέρα 21.00.
Με την ηθοποιό Ευγενία Λύτρα που φέρει στη σκηνή τη μορφή της Παλαιστίνιας και τη συνεργασία της Δάφνης Ντι Γκρεγκόριο στα σκηνικά, του Σύριου σολίστα Mohamad Fityan στη μουσική, η Γενιά 20 ανοίγει στο θέατρο τη θεματική του αγώνα των Παλαιστινίων.
Το έργο έχει ήδη παρουσιαστεί τρεις μήνες στην Κρήτη από Οκτώβριο 2025 ως Ιανουάριο 2026 (Ηράκλειο Θέατρο Χωρομορφές, Ρέθυμνο Θέατρο ΤheGarage, Χανιά Θέατρο 75100).
ΘΕΜΑ:
Sumud, ριζωμένη πράξη αντίστασης. Το θέατρο συναντά την Ιστορία σε ζωντανή αναμέτρηση με την ύπαρξη. Η παλαιστίνια Αχέντ μαζεύει τις πέτρες απ’ τον γκρεμισμένο τοίχο του σπιτιού της, ενώ απευθύνεται στους σκοπευτές της κι ετοιμάζεται να συναντήσει τον Μάρτυρα σύζυγό της, μπροστά στις ρίζες της ελιάς.
ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Το έργο Sumud είναι θεατρικός μονόλογος σε δέκα εικόνες για την αντίσταση, εμπνευσμένος από τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού.
Στο έργο, η Αχέντ στέκεται στη ρίζα μιας ελιάς. Δεν φεύγει, δεν κρύβεται, δεν προσπαθεί να δραπετεύσει. Επιλέγει να παραμείνει, ριζωμένη εκεί όπου οι πρόγονοι της ρίζωσαν. Η επιλογή να προτιμήσει τον θάνατο από τη φυγή, δεν είναι μελαγχολική παραίτηση, αλλά πράξη αντίστασης, ύστατη μορφή μαρτυρίας.
Η τραγική μορφή της Αντιγόνης του σήμερα αντηχεί δυνατά εδώ. Όπως εκείνη αρνήθηκε να υποταχθεί στον νόμο της εξουσίας και διάλεξε τον θάνατο για να υπερασπιστεί το δίκαιο των νεκρών, έτσι και η Αχέντ επιλέγει να σταθεί απέναντι στην υπεροπλία, στην εκδίωξη, στην αδικία. Η ελιά καιόμενη, κατεχόμενη, γίνεται ο τάφος και το ιερό της, το δέντρο που της επιτρέπει να πει: «εδώ ανήκω, εδώ μένω».
Η σκηνή έχει και μια βαθιά θρησκευτική συνδήλωση. Ο μάρτυρας δεν είναι απλώς θύμα βίας· είναι αυτός που μετατρέπει τον θάνατό του σε λόγο πίστης. Έτσι και η Αχέντ του Sumud είναι «μάρτυρας», θυσιάζεται για τον τόπο, τη μνήμη, την ίδια τη ζωή του λαού που κινδυνεύει να ξεριζωθεί. Η ελιά, το δέντρο της ειρήνης και του φωτός, μεταμορφώνεται σε σταυρό και σε άξονα της μαρτυρίας της.
Το Sumud δεν είναι απλή πολιτική δήλωση· είναι ποιητική αναμέτρηση με το ίδιο το ερώτημα του ανήκειν. Το «μένω εδώ» γίνεται σύνθημα, αλλά και τραγούδι. Ο θάνατος δεν παρουσιάζεται ως ήττα, αλλά ως επιλογή αξιοπρέπειας.
Η εικόνα της Αχέντ στη ρίζα της ελιάς είναι μια εικόνα που δεν σβήνει εύκολα: μια νέα γυναίκα που αρνείται τη λογική της διασποράς και διαλέγει να γίνει κομμάτι του εδάφους, μάρτυρας που υπενθυμίζει ότι η αλήθεια της ψυχής δεν μετριέται με την παράταση της ζωής, αλλά με το νόημα της παρουσίας.
Το Sumud είναι μια κραυγή. Μια πρόσκληση να δούμε ξανά το θέατρο ως χώρο όπου η τραγωδία γίνεται πολιτική πράξη, και όπου η Αντιγόνη ζει ακόμη, με νέα πρόσωπα, σε νέες ρίζες, κάτω από τις ίδιες ελιές.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
º Ο Νικόλας Δροσάκης απ’ το Ρέθυμνο, σκηνοθετεί στο θέατρο και στον κινηματογράφο, επικεντρωμένος στο πολιτικό θέατρο.
º Ο Mohamad Fityan, Σύρος μουσικός και συνθέτης. Έχει εμφανιστεί με τη Συριακή Ορχήστρα και τη Συριακή Τζαζ Μπάντα από το 2003 και δίνει σόλο συναυλίες από το 2005.
º Η Ευγενία Λύτρα, ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Μέλισσα, συμμετέχει σε παραστάσεις στην Κρήτη.
º Η Dafne Di Gregorio μέλος της Ομάδας Ιυττός και ηθοποιός στο Ηράκλειο.